Dag 37: Time flies...

21 september 2007

Tijd gaat snel hier, ik zit alweer tegen m'n laatste week aan... Dit weekend is mijn laatste weekend in Manila. Het weekend daarop ga ik naar Anilao voor het open water gedeelte van de duikcursus.

En dan is Dorien hier... 

Het is even een tijdje stil geweest maar dat komt vooral omdat de weekdagen niet erg interessant zijn om te vermelden (wel interessant om te doen hoor, don't worry). Afgelopen week eigenlijk erg veel aan het werk geweest. Ik begin 's ochtends meestal rond 9 uur en ga rond 18:30 weer richting het hotel. In het hotel zwem ik zo'n 30 baantjes (tegenwoordig) en daarna ga ik eten. Rond half 9 ben ik dan weer thuis. Eenmaal thuis ga ik meestal toch weer even achter de laptop zitten om nog wat te lezen, wat emails te behandelen en nog even met collega's te praten. Voor je het weet doe je dan rond 11'en je laptop weer uit (of zeg je dat je 'em uit doet).  Rond 11 uur begint ook de nachtfilm op HBO, meestal kijk ik daar een stukje van. Rond half 1 (eigenlijk kijk ik gewoon de hele film) zet ik de computer uit (meestal is er dan nog wel iemand op skype, bij jullie is het dan half 7) en rond 1'en lig ik in bed. Nog steeds jaloers?

Gelukkig gaan we lekker op vakantie, ik ben er om eerlijk te zijn wel aan toe (en Dorien ook wel denk ik).

Hier wat plaatjes van bestemmingen waar we naar toe gaan (waarschijnlijk):

dat is wel genoeg denk ik...

Dag 32: Almost got my Padi

16 september 2007

Afgelopen dagen heb ik doorgebracht bij Scuba World Makati. Ik doe daar een cursus scuba diving met als uiteindelijke doel, het behalen van m'n Padi. Zoals gezegd, met een padi op zak kan ik bij de vrijwillige brandweer.

Buiten dat, een Padi is voor het leven geldig dus eigenlijk heb je er altijd wat aan. In Nederland zijn misschien niet zulke mooie duikspots maar goed, misschien als wel we een keer ergens op vakantie gaan. En dan is het toch maar handig om te hebben.

De duik cursus bestaat uit vijf theorie blokken, en vijf bijbehorende "pool practices". De theorie blokken zijn niet lastig maar je moet wel goed opletten. Bij de aanvang werd een enorm boek uitgedeeld en ik zag mezelf alweer blokken voor het afsluitende examen. Gelukkig hebben we de video versie gekeken. Dus de eerste dag drie video sessies en de tweede dag de laatste twee. Elke video sessie werd afgesloten met een "knowledge review" om te testen of je er wat van begrijpt. Uiteindelijk werd op dag twee het geheel afgesloten met een examen, 50 vragen waarvan je 75% goed moet hebben. Ik had uiteindelijk drie fouten dus... het theorie gedeelte afgesloten en gehaald.

Na de theorie blokken was het dan tijd voor de poolpractice. Natuurlijk begin je eerst met wat materiaal kennis, het in- en uit elkaar halen van alle spullen (en dat nog een keer) maar na een uurtje mochten we dan eindelijk het water in. Het zwembad heeft aan beide kanten een platform (het ondiepe) waar je net onder water bent als je op je knieën zit. In het midden is dan het diepe (+/- 5 meter) diep waar je weer onder die platformen door kan zwemmen. Hier zie je een voorbeeld

In het water leer je vooral veel noodsituaties (wat doe je zonder lucht, hoe kom je aan andere lucht, wat doe je zonder masker, hoe kun je je pak uit- en weer aan doen (onder water) etc.). Maar het meest bijzondere vond ik wel de zogenaamde "achieving neutral buayancy". Dat betekent dat je volledig stil in het water hangt alsof je gewichtsloos bent. Een erg aparte en indrukwekkende ervaring.

Niet aankomend weekend maar het weekend daarop gaan we naar Anilao voor de "open water practice". We gaan dan (verspreid over 2 dagen) 5 duiken in de ocean doen. De eerste duik zal op zo'n 12 meter zijn, en de opvolgende rond de 18 meter (meteen ook de maximale diepte voor mijn niveau).

Ik kan bijna niet wachten... .

Voor de rest niet veel gedaan, eigenlijk na het duiken steeds op tijd naar bed gegaan. Heb nog wel een aardige film op HBO gezien, genaamd "Elizabethtown".

Dag 30: Sison weer vrij

14 september 2007

Filippino Sison weer vrij

Utrecht, 13 sept. De Filippijnse communistenleider José Maria Sison komt weer vrij. Dat heeft de rechtbank in Den Haag vandaag beslist. Er is te weinig bewijs om hem langer vast te houden.

bron: Nrc.nl 

Hoewel ik denk dat veel mensen (lees Filippino's) deze beslissing zullen betreuren is het wel goed voor de algehele rust hier in Manila. Natuurlijk hopen veel mensen dat de beslissing in hoger beroep verworpen wordt maar ik betwijfel het. Ook denk ik dat de Filipijnse regering om uitlevering zal vragen om het proces hier te laten plaatsvinden.

Wat mij betreft mogen ze het ook zelf uitzoeken. Of het moet een internationaal tribunaal zijn maar Nederland moet niet direct verbonden worden met de berechting van deze man. Dat ligt hier te gevoelig.

Tot zover het nieuws van de dag...

Afgelopen dagen veel aan het werk geweest en er is goed nieuws. Ik heb contact gezocht met Scott Guthrie. Hij is "general manager" bij Microsoft en verantwoordelijk voor een hele reeks producten waaronder WPF, ASP.net en Silverlight. Just the guy we need. Ik heb hem de situatie uitgelegd en hij heeft me in contact gebracht met twee andere Microsoft Employees. Komt er in het kort op neer dat we "lid" zijn geworden van de zogenaamde "Early Adaptors". Microsoft gaat ons helpen de applicatie op te zetten. Natuurlijk een gedeelde interesse, het geeft ons toegang tot een enorme bron van informatie en antwoorden, en met een succesvolle implementatie heeft Microsoft er een nieuwe showcase bij (die verder gaat dan een video speler).

Ben er zelf erg blij mee, ik denk dat we op deze manier grotere stappen kunnen maken. Sowieso is Microsoft erg ingenomen met onze plannen. Ik heb van Jenze en Albert (mede Infa'ers die afgelopen week op zakenreis zijn geweest in Redmond - Seatle) begrepen dat ook de mensen van MSN Money, Cardspace en Research met onze ideeen wegliepen. Dus, er lijkt een grote support te zijn voor ons concept. 

As for me, ik ga beginnen met duiken. Morgen (zaterdag) ga ik richting Makati (een wijk in Manila) om daar de zogenaamde pool-practice te doen. Tevens is daar het theorie gedeelte van de cursus. Het laatste weekend van september ga ik richting Aniloa in de provincie Batangas. Het schijnt daar een "divers paradise" te zijn. Dus daar heb ik de laatste 2 dagen een zogenaamde "checkout" en krijg ik mijn diving licence.

Ik weet nog niet helemaal wat ik er in Nederland mee ga doen maar misschien bij de vrijwillige brandweer ofzo? Of ik kan dijken repareren... Maar goed, altijd leuk om te hebben. Misschien komen we nog eens ergens waar ik kan duiken.

Ligt het aan mij of is de Filipijnen steeds meer in het nieuws sinds ik er zit. Voorheen las of hoorde ik eigenlijk nooit wat erover maar sinds ik hier zit lijkt het aan de orde van de dag. Eerst natuurlijk dat gedoe met Joma Sison en nu weer met de ex-president.

We gaan vanmiddag naar Makati voor een Microsoft evenement dus we zullen onderweg wel weer wat protest marsen tegenkomen. De ex-president is nog erg populair onder de armere bevolking.

Of zoals nu.nl het zegt:

Estrada is nog steeds populair bij een overwegend arme achterban. De politie heeft tal van veiligheidsmaatregelen getroffen om manifestaties van aanhangers van Estrada te voorkomen.

bron: nu.nl 

Voor de rest zijn de afgelopen dagen wat rustiger geweest. Maandagavond ben ik met Arup en Philip (een andere buitenlandse klant uit Florida) wat wezen drinken en gisteravond zouden we met z'n 4-en uit eten gaan (Arup, Bobby, Philip en ik). Philip was echter niet wakker te krijgen (niet raar met een jet-lag en 4 Advils). Dus we zijn uiteindelijk met z'n 3-en naar een leuk Grieks restaurantje in Greenbelt (mall in Makati) gegaan.

Work wise zijn de zaken ook steeds beter voor elkaar. Ik hou wat mij betreft het team zoals het is. Ik zie voor iedereen wel een rol en ben van mening dat we met meer developers meer gedaan kunnen krijgen. Ik heb nog twijfels bij 1 Blast developer maar daar zal ook snel duidelijkheid in komen (ik heb het al met Arup overlegd, hij gaat er ook op letten). Qua budget kan ik moeilijk inschatten maar naar verwachting kosten de 2 developers die we nu van Radix hebben niet veel meer dan de ene senior architect die we eerst zouden krijgen. We wachten het wel af.

Vanmiddag gaan we dus naar een conferentie van Microsoft (Makati MSDN Session: Silverlight for Developers and Partners). Ben benieuwd wat we te horen krijgen en eigenlijk heb ik zelf ook nog wel wat vragen. Ik weet eigenlijk helemaal niet of dat "normaal" is hier, het stellen van vragen. Eigenlijk verwacht ik dat iedereen gewoon stil luistert en niets durft te zeggen. Tijd om daar wat aan te veranderen... 

Ps. Heb er nog een zooi andere foto's bijgezet van de afgelopen dagen. Deze foto's zijn gemaakt door JP, dus zowaar nu ook wat foto's met mij erop.   Succes er maar weer mee. Oh, er zijn ook wat filmpjes, ik zoek nog even naar een goede manier om deze online te zetten... wordt vervolgd.

Ps...

10 september 2007

Ps. De foto's staan nu ook online. Altijd verassend met de internetverbinding in het hotel. Maargoed, vanaf het werk gaat het gelukkig allemaal een stukje sneller. Misschien dat het vanaf de nieuwe kamer wel weer wat sneller gaat (maar ik vrees het ergste).

Dag 25: Mt. Samat

9 september 2007

Na een wat onrustige nacht met 2 fans om een heen werd ik rond 9 uur wakker. Eenmaal beneden werd ik verrast door de 2 kleine kinderen van JP's tante. Ik weet niet hoe ze heten maar ze blijven mij "Big Man" noemen en als ik dichtbij komen schieten ze lachen weg. Zo nu en dan krijg ik een high fife.

Na het ontbijt zijn we richting de zogenaamde "wet market" gegaan om wat inkopen te doen voor de rest van de dag. De "wet market" is vergelijkbaar met onze markt behalve dat het er wat anders uitziet, en het er wat anders aan toe gaat. Maar overal liggen goederen uitgestald en loop je tussen de kraampjes door om iets te vinden waar je naar op zoek bent. Het verschil is dus dat hier ter plekke kippen worden geslacht en kreeften in de pan worden gegooid. Nogal bloederig en schreeuwerig dus.  Gelukkig bleven onze aankopen beperkt tot veel fruit.

Na de fruitaankomen zijn we met de auto richting Mount Samat gereden, een berg hier in de buurt met bovenop een groot kruis. Het kruis vertegenwoordigd een belangrijk punt in de zogenaamde Death March of March of Death. De Deathmarch was een toch die gehouden werd toen de Amerikanen de oorlog verloren tegen Japan om de Filipijnen. Deze krijgsgevangen werden gedwongen een enorme tocht te ondernemen zonder (of weinig) water en brood. Overbodig om te zeggen, hierbij vielen veel slachtoffers. Dit monument staat er als nagedachtenis.

Na dit bezoek zijn we afgedaald naar het strand. Na wat zoeken zijn we uitgekomen bij een prachtig strand hutje waar we heerlijk ons fruit hebben opgegeten en wat gedronken hebben. En natuurlijk, de zee. De zee, wat heerlijk. De zee hier is zo lekker warm, het voelt als een warme douche. Tropisch dus. Wat moet je er meer over zeggen. Zie de foto's...

Nu ben ik weer terug in de hotelkamer. Ik heb om een room transfer gevraagd omdat blijkbaar in de kamer naast me een "party-kamer" gevestigd is. Dat komt erop neer dat er bijna elke avond wel een feestje is, niet zo prettig. Morgen komen ze m'n spullen verplaatsen. Dus vanaf morgen hopelijk eerder naar bed. 

Dag 24: Corregidor

8 september 2007

Gisteravond dus naar "Day Watch" geweest en eigenlijk viel de film me een beetje tegen. Ik weet niet hoe die in Nederland vertoond wordt maar hier wordt de film na-gesynchroniseerd. De film is eigenlijk in het Russisch.  Dat doet wel een beetje af aan de ervaring, alsof ik naar een Duitse zender aan het kijken was. De special effects waren wel bijzonder indrukwekkend en het verhaal ook. Dat dan weer wel.

Zaterdagochtend werd ik rond half 9 opgehaald door Redgie om met hem JP op te halen. Met z'n 3'en vertrokken we richting Batangas, een dorpje in Bataan. JP's tante woont daar en we waren daar van harte welkom om een weekend langs te komen. Temeer ook omdat je vanaf daar vrij makkelijk naar Corregidor kan. Na een ritje van ongeveer 2 uur (door een adembenemend landschap) kwam we aan bij het huis van JP's tante. Na wat lokale "lekkernijen" zijn we weer in de auto gestapt richting een plaatsje dichtbij zee. Ook deze rit was erg mooi, rijstvelden en typische Filipijnse straatbeelden snellen langs je heen. Ze hebben hier van die trek koeien die bekend zijn uit de folders, genaamd Cowels (kruising tussen een koe en kameel). Bijzonder om te zien.

Bij het strand aangekomen hebben we een bootje genomen richting Corregidor. Een erg spectaculair ritje. De zee was gelukkig erg rustig maar tegelijkertijd besef je wel dat deze schippers hun leven wagen met krakkemikkige bootjes op open zee.

Na een bootrit van ongeveer een half uur kwamen we aan bij Corregidor. Het is erg moeilijk om samen te vatten wat je daar ziet. Een eiland vol met militaire gebouwen volledig aan puin geschoten en gebombardeerd. Het was voor mijn mede reisgenoten ook de eerste keer dat ze hier waren. Erg indrukwekkend in ieder geval. De tour gaat langs een reeks van ruïnes en enorme kanonnen over het hele eiland. Daarnaast is er onder het hele eiland ook een enorm netwerk van tunnels. De legende gaat dat je vanaf Corregidor helemaal naar Manila kan lopen (dus ook onder de Chinese zee door). Op de terugweg naar de boot werden we verrast door een 4-tal overstekende apen. Jammer genoeg heb ik dat niet vast kunnen leggen. Op dat moment besef je wel weer hoe ver je eigenlijk weg bent.

De uitzichten zijn hier zo wonderschoon, de natuur evenmin. De Philipijnen zijn echt adembenemend, ik zou het iedereen kunnen aanraden. Een stad als Manila heb je nog nooit gezien en Corregidor is indrukwekkend. Het voelt soms aan als een concentratiekamp. Natuurlijk is het leed heel anders, immers hier werd alleen gevochten geen onschuldige mensen vermoord. Maar de sereenheid en het verdriet wat hier toch in de lucht hangt is indrukwekkend.

Het schijnt hier 's nachts te spoken. Mensen die blijven slapen schijnen soldaten te horen marcheren. Leuk voor de volgende keer dus... 

Na het boottochtje terug zijn we richting huis gegaan. Op de patio hebben we nog wat gepraat, wat gedronken en zijn we vroeg naar bed gegaan. Wat een mooie dag! 

Ik pak even wat dagen samen. Afgelopen donderdag avond ben ik met Redgie en JP (ook wel genoemd "the nightshiftguy") naar een comedy club geweest genaamd "The Library".

Alle dingen waar ik van te voren al bang voor was kwamen uit. Ja, het gehele programma was in Filipijns dus ik begreep er geen r*k van. Aan de reacties van anderen zag ik wel dat het bijzonder grappig was. En ook ja, toen ze me zagen zitten moest ik natuurlijk op het podium komen. Aldaar werden er wat grappen gemaakt en kreeg ik wat vragen voorgeschoteld. Natuurlijk hadden ze nog nooit een euro biljet gezien. De 10 euro die ik liet zien wilden ze graag houden. Dacht het niet dus, je blijft wel een Nederlander. 

Toen we terug wilden rijden had het wat geregend. When it rains, it pours. De auto stond in een plas ter groote van een huiskamer waar het water totaan boven onze enkels kwam. Met kletsnatte schoenen, sokken en voeten stapten we de auto in waar we ons door vele rivieren en beekjes een weg naar huis baanden. Op dat soort momenten merk je dat het hier het regenseizoen is.

Toch wel een erg leuke avond. Ik stel het erg op prijs dat ze me overal mee naar toe nemen en ze willen allemaal dat ik hun vrienden en vriendinnen ontmoet. Ik sta hier inmiddels bekend als een heavy drinker. Dat betekent dat je meer dan 2 biertjes op kan.

Vanavond wil ik naar "Day watch", een nieuwe film die hier sinds afgelopen woensdag draait. Morgen ga ik samen met een paar collega's voor een weekend naar Bataan (zie ook hier en hier). Vanaf daar kunnen we wat mooie dingen bezoeken maar hopelijk ook Corrigodor.

Tot slot, nog wat sfeerimpressies van Manila (en dan met name het straatbeeld). Zoals ze het zelf zeggen: "Traffic is crazy over here".

Da's wel even genoeg denk ik...

Dag 20: All is quiet...

5 september 2007

Wilde even laten weten dat alles hier weer rustig is. Zoals de Telegraaf ook al zei:

Communisten Filipijnen: Geen gevaar voor Nederlanders
MANILLA - De Communistische Partij van de Filipijnen (CPP) heeft zondag verzekerd dat Nederlanders in het land geen gevaar lopen. De bewapende tak van de CPP, het Nieuwe Volksleger, zal geen enkele Nederlander krenken.

bron: Telegraaf 

En:

Nederlandse ambassade op Filipijnen weer open
DEN HAAG - De Nederlandse ambassade in Manilla op de Filipijnen is sinds maandag weer open. Dat liet een woordvoerster van het ministerie van Buitenlandse Zaken maandag weten.

bron: Telegraaf 

Dus alles gaat goed, alles is rustig.  

Dag 18 & 19: Sunset

4 september 2007

Vandaag en gisteren weinig gedaan. Gewerkt natuurlijk. Na de bijeenkomst van maandag heb ik nog niet echt een beslissing kunnen nemen over wie er allemaal in het team zou moeten zitten. Maandag a.s. hoop ik wel echt die knoop door te hakken. Ik vind het team eigenlijk wel wat te groot namelijk. Maar goed, toch ook wel lastig aangezien het allemaal aardige jongens zijn. Maar de beslissing is er niet een van persoonlijke voorkeur. Het gaat (altijd) om geld. Voor maandag heeft iedereen een wat technischer opdracht gekregen en hoop ik beter in te kunnen schatten wie wel of niet gaat meekomen. Nu lukt dat nog echt niet.

Vandaag ben ik nog aanwezig geweest bij een sollicitatie gesprek van een nieuwe medewerker. Was wel interessant om te zien hoe ze dat hier aanpakken. Eigenlijk vrij casual maar op sommige punten ook wel weer zakelijk. Het valt me eigenlijk op dat Arup wel heel goed is. Ik kan steeds meer zien hoe hij Blast succesvol heeft kunnen maken. Overigens schijnt hij ook professor te zijn en avond cursussen "management" te geven (of eigenlijk meer post-hbo achtig).

Na het sollicitatie gesprek heb ik nog een gesprek gehad met een stagiair. Hij gaat voor Blast en voor Infa de lokale financiële markt onderzoeken. Zoals gezegd, ons model is globaal toepasbaar maar natuurlijk heeft elk land een (sub)set aan regelgeving (belastingtarieven, sterftetafels etc). Hij gaat die verschillen onderzoeken om toepasbaarheid op de Filipijnse markt te onderzoeken. Daarnaast gaat hij kijken tot in hoeverre er bereidheid is tot afname van onze producten. Wel een interessante opdracht denk ik.

Het eerste wat hij vroeg was of wij product specs hadden. Hmm, ja die zijn er wel maar wel in het Nederlands... Is that a problem?

Morgen ga ik met een collega naar een comedy club. Het zou me niks verbazen als ik op het podium moet komen om belachelijk gemaakt te worden. Ik blijf wel een beetje achterin de zaal zitten denk ik. Donderdag gaan we misschien basketballen (volkssport nummer 1 hier, ondanks de lengte van de pino's) en het weekend ga ik richting Batan. Een tante van een collega heeft daar een huis en vanuit daar kunnen we naar Corrigodor....

Dus genoeg plannen.

Ps. Op de weg terug naar huis zag ik een mooie (de mooiste) zonsondergang. Vandaar de titel, op picasa staan wat nieuwe foto's. En ja, eenmaal boven was ik wat te laat...

Vandaag was ik dus van plan om naar Corregidor te gaan, maar helaas. Ik heb me verslapen. Ik moest om 10 uur aanwezig zijn en dat zou betekenen dat ik rond half 9 uit het hotel moest vertrekken. Rond kwart voor 8 werd ik (voor het eerst) wakker. Nog eventjes liggen en dan richting ontbijt. De volgende keer dat ik de tijd zag was het kwart kwart over 9. Misschien had ik het nog wel kunnen proberen maar omdat het toch een uur reizen is heb ik maar besloten gewoon "thuis" te blijven.

Vandaag wel lekker aan het weblog kunnen werken. Er zaten (zitten?) nog wat vervelende bugs in. Ik hoop dat ik er nu weer wat heb weg kunnen werken. Grappig dat je van te voren weet dat er duizenden gratis weblogs te krijgen maar als echte developer nerd wil je het dan toch weer zelf maken.

Voor de rest heb ik wat geshopped. Het is hier trouwens de laatste dagen erg mooi weer, lekker zonnetje en dus is het prima toeven bij het zwembad. Sowieso probeer ik elke dag 25 baantjes te zwemmen.

's Avonds ben ik naar het Alaya museum gegaan (rond half 6). Het zou om 7 uur sluiten maa rgoed, ik zou altijd terug kunnen komen om de rest te zien. Jammer genoeg was ik ruim voor 7'en al weer buiten. Laten we zeggen dat het een erg klein museum is. De inhoud is wel interessant. Ze geven met figuurtjes de geschiedenis van de Filipijnen weer. Ook is er mooi videomateriaal over Marcos en Nino Aquinto.

Na het museum had ik afgesproken met Anton, een Nederlander die al sinds 10 jaar in Manila woont (en getrouwd is). Was erg gezellig. Leuk weer in het Nederlands kunnen praten over van alles en nog wat. Ik hoop dat we nog wat vaker af gaan spreken. 

Dag 16: Karaoke

1 september 2007

But I'm a creep,I'm a weirdo
What the hell am I doin' here?
I don't belong here

Gisteravond ben ik met collega's wat wezen drinken in een barretje dichtbij het werk. Aangezien we met een vrij grote groep waren (8 ofzo) kregen we een "private room". Nu moet je je daar niet teveel bij voorstellen, het is een kamertje met wat bankjes en stoelen en een grote televisie. En ja hoor, Karaoke!

Nu was natuurlijk het laten zingen van de crazy Dutchman het doel van de avond en ze hadden ook al een nummer uitgekozen. Creep dus, van Radiohead. Hoe toepasselijk voelde de tekst. Maar karaoke vinden ze hier dus helemaal te gek. Ze schreeuwen er lustig op los. Speciaal voor mij (maar dan ook voor en door mij) werd er nog een uistapje gemaakt naar Nirvana (All Apologies en About a Girl). Average score: 99 (uit 100).

Toch was het erg gezellig. Voordat ik het wist was het half 4 's nachts. Dat komt ook omdat heel veel dingen hier 24 uur per dag open zijn, waaronder deze bar. Constant blijven er mensen binnen komen. De werkuren zijn hier nogal apart (ook omdat heel veel bedrijven zaken doen met Amerika - tijdsverschil) en na het werk gaat iedereen wel even wat drinken. Maargoed, time flies when you're having fun. Het was ook gewoon erg gezellig.

Na het drinken zijn we nog even naar het kantoor gegaan om de mensen die nog aan het werk waren (4 uur 's nachts dus) te vergezellen. Wel een erg sociale cultuur hier. Ik was rond kwart over 4 thuis en besloot dat ik het ontbijt maar even over ging slaan.

Vandaag werd ik rond 12'en wakker. Na een soort van ontbijt c.q. lunch ben ik richting MegaMall gegaan voor wat informatie over een tripje naar Corregidor. Morgen kan ik rond 10 uur met een boot naar dat eiland. Tripje duurt een uur en dan gaan we rondrijden of lopen. Ik ben benieuwd.

Ook heb ik morgen afgesproken met Anton, een andere Nederlander in Manila. Hij heeft hier samen met een vriend een bedrijf. Maar morgen gaan we dus even kennismaken. Wel fijn om weer even Nederlands te praten. Hierover later allemaal meer.

Vanavond nog naar "The Last Legion" en dan maar 'es op tijd naar bedje. Voel me nog wat zwakjes na gisteren...